Zeg maar nee, dan krijg je er…

De telefoon ging van de week en ik neem op met mijn standaard : “Met René!”. Aan de andere kant bleek een vriendelijke mevrouw van Welzorg te hangen, u wel bekend. Of ze een afspraak konden maken om de nieuwe rolstoel konden afleveren. Ik viel bijna uit mij oude rolstoel van verbazing, want de combinatie Welzorg = snel kon ik natuurlijk nog niet. Ik had die stoel pas ergens eind januari verwacht. Dit kwam dus als een verassing, een welkome welteverstaan. Dus afgelopen vrijdag stond iemand van Welzorg voor de deur met de stoel. Identiek aan de oude en dat … Lees verder….

Vuile regeltjes

Een paar weken terug was het weer zover en zag ik mijn meisje huilend op haar knietjes door de kamer schuifelen met een dweil en sop om de vette bandensporen van onze vloer te boenen. Een triest gezicht en dat moet je niet willen natuurlijk 😉 Alle gekheid op een stokje maar af en toe is het niet normaal wat voor een vuiligheid van de vloer op mijn werk via de de rolstoelbanden op de huiskamervloer terecht komt. Niet zo gek natuurlijk, ik werk in de zware industrie en daar lopen mensen door het kantoorgebouw die rechtstreeks uit de fabriek … Lees verder….

IJsjeren chauffeur

Vanmorgen ging de wekker al om half 5. Ja, dat is vroeg, maar bij uitzondering wel te doen. De taxi zou om kwart op 5 komen zodat ik rond 6 uur op het werk zou kunnen zijn. Om 10 over half 5 keek ik maar eens wat verder uit het raam en zag de zwarte limo bij nr 34 staan. Ik rol naar buiten, de chauffeur spot me en lanceert meteen de taxi twee huizen naar voren. Hij stapt uit en roept vrolijk “Sjee man, die van 34 sjchrok ze rottig” waarmee hij meteen aangaf dat hij bij het verkeerde … Lees verder….

Rechtsaf?

De taxi was vandaag bijna op de seconde op tijd. Half negen scherp kijk ik uit het raam en zie de inktzwarte Mercedes arriveren, mooi zo! Er bleek een uitermate aardige chauffeur achter het stuur te zitten. Na de rolstoel vakkundig in de achterbak te hebben gefrommeld vertrekken we richting werk. Normaal gesproken een klein half uurtje rijden. Het begon al bij het Haringvliet. Ondanks dat de TamTam mevrouw de chauffeur vriendelijk doch dringend verzocht daar linksaf te gaan, besloot de man blind rechtdoor te rijden. “Ho ho chauffeur, zo kom je bij de westelijke ontsluitingsweg van Heerhugowaard uit en … Lees verder….

Werken maar…..

De afgelopen tijd was erg spannend voor ons en voor mijn meisje in het bijzonder, want het MCA waar ze werkt gaat reorganiseren. In dit geval een luxe woord voor bezuinigen. Het kon alle kanten op: zouden ze de afdeling geriatrie waar ze werkt, gaan samen voegen met neurologie? Dat had zomaar gekund want bij elkaar staan er teveel bedden leeg en dat kost. Of zou de afdeling op zichzelf blijven bestaan maar dan met minder bedden dus minder personeel? En wie zou dan kunnen blijven? Christa? Of juist niet vanwege haar aangepaste werk? Of zouden ze rekening houden met … Lees verder….