Meer tinnitus…

Een tijdje terug al eens een stukje geschreven over Tinnitus ofwel mijn eerste “piep”. Afgelopen maandag was ik op mijn werk en plotsklaps merkte ik dat mijn gehoor een stuk wegviel en en kwam een nog luidere pieptoon dan ik al had voor in de plaats, maar dan links. In de hoop dat het snel weer weg zou trekken heb ik een paar dagen afgewacht, echter helaas het bleef. De doofheid is wel minder geworden maar de piep niet. Het zit ook op een andere frequentie als de eerste, een stukje lager. Had ik de eerste piep (die er ook … Lees verder….

Weg vlek….

Na alle voorgaande toestanden met vlekken en vlekjes is mijn meisje vorige week weer eens onder de scan geweest. Altijd lekker zo voor de kerst, vooral bij goed nieuws. In de uitnodigingsbrief van het ziekenhuis om de uitslag van de scan te bespreken stond alleen dat zij zich moest melden bij Oncologie. Daar kan een mens twee dingen van denken: of “da’s een foutje” óf “Oeps, foute boel?”. Christa had het eerste bedacht…. Dus vandaag om 14:40 meldden wij ons bij de longafdeling. Hartstikke druk natuurlijk maar na een poosje zuchten waren we aan de beurt. De receptioniste meldt, na … Lees verder….

Tinnitus

Bij ‘tinnitus’ hoort iemand hinderlijke geluiden van binnenuit die niet te negeren zijn, zoals een piep, ruis of gebrom. Als audiofiel en muziekliefhebber is er een ding waar je niet aan moet denken: namelijk dat je iets aan je oren gaat mankeren. Zo heb ik in de tijd dat ik in de lawaaiige fabrieken werkte altijd gehoorbescherming gedragen. Bij onderzoeken bleek ook steevast dat mijn gehoor prima was en nog steeds. En toch is er iets loos, ik heb namelijk een hele hoge piep in mijn oren, in mijn hoofd eigenlijk. Dit is een jaartje geleden eens begonnen maar ging … Lees verder….

Moe tot 2018

Ik ben moe! Hoe dat komt? Ach, zoals zoveel mensen dat hebben, een brak lijf, druk op het werk, slecht slapen, veel te doen hebben, je kent het wel. Het is ook niet erg om het druk te hebben of je stinkende best te doen om er wat van te maken. Daarbij, je moet wel, want een ander doet het niet voor je. Maar soms wordt je wel eens in een situatie of gesprek terecht waardoor je gedachten hierover subiet onder een donkere wolk komen te hangen. Een tijdje geleden heb ik dit al eens gehad (LEES HIER) en zo … Lees verder….

Lijdend voorwerp

Wie regelmatig mijn blog leest herinnert zich de Kerstdagen van 2012 nog wel. Die 1e Kerstdag hebben we toen in het ziekenhuis doorgebracht. Zo ook het afgelopen weekeinde weer, met nagenoeg dezelfde reden, alleen een dag langer. Het hoe en wat weet mijn meisje niet meer en dat maakt het lastig, want zonder dat te weten blijft het op de loer liggen. Ik schrijf expres “hoe en wat” en niet “waarom”. Die is mij zo langzamerhand wel duidelijk want ze worstelt. En veel…. Door de CVA’s vergeet ze veel, veel meer dan dat ze laat merken. Daarbij is ze een … Lees verder….

Zeg maar nee, dan krijg je er…

De telefoon ging van de week en ik neem op met mijn standaard : “Met René!”. Aan de andere kant bleek een vriendelijke mevrouw van Welzorg te hangen, u wel bekend. Of ze een afspraak konden maken om de nieuwe rolstoel konden afleveren. Ik viel bijna uit mij oude rolstoel van verbazing, want de combinatie Welzorg = snel kon ik natuurlijk nog niet. Ik had die stoel pas ergens eind januari verwacht. Dit kwam dus als een verassing, een welkome welteverstaan. Dus afgelopen vrijdag stond iemand van Welzorg voor de deur met de stoel. Identiek aan de oude en dat … Lees verder….